Category Archives: ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΛΕΙΠΕΙ ΚΑΤΙ ΣΟΒΑΡΟ;

Για την εκ νέου ανάρτηση:

η/o  IAMAREVI

              

[Για την αραβική εξέγερση]

 

 

Μια βαριά σουρεαλιστική σκιά πλανιέται, καιρό τώρα, πάνω από την ελλάδα – και όχι μόνο. Καθημερινά, ακούμε και διαβάζουμε για σφαγές αμάχων κάπου εκεί στη βόρεια αφρική, αλλά το αφτί μας μάλλον δεν ιδρώνει καθόλου… Όλοι βλέπουμε και καταλαβαίνουμε ότι η εθνοκρατική εξουσία δεν αστειεύεται όταν θίγεται το κύρος της. Προτιμάει να αφανίσει ολάκερη την υπήκοη μάζα παρά να την ελευθερώσει από τις δαγκάνες της. Εννοείται βέβαια, πως ό,τι κάνει ο αρχηγός ενός κράτους το κάνει για το καλό της χώρας του: δεν μπορεί να την αφήσει να βυθιστεί στο χάος και την αναρχία, αλίμονο…

 

 

Και έτσι κάπως κυλάει το αίμα των εξεγερμένων εκεί κάτω, ενώ οι εδώ «αντινατοϊκοί-αντιιμπεριαλιστές» περί άλλα τυρβάζουν: λένε, παραδείγματος χάριν, «ούτε με τον Καντάφι ούτε με το ΝΑΤΟ» (για να μην πούμε κιόλας πως άλλοι πιο «σκληροί αντιιμπεριαλιστές» λένε «ναι με τον Καντάφι, όχι με το ΝΑΤΟ»). Εντάξει, ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλο, αλλά τότε τι; Στη λογική δύο «ούτε – ούτε» πολλές φορές παράγουν μια αλήθεια. Και η αλήθεια βέβαια στην προκειμένη περίπτωση είναι μία και ξεκάθαρη: έχει αφεθεί ο άμαχος αραβικός πληθυσμός στις ανώμαλες ορέξεις του κάθε χασάπη δικτάτορα. 

 

 

Εδώ, τώρα δα, θυμόμαστε τη ρήση του Ζακ Ντεριντά: «Τίποτε δεν μου φαίνεται πιο παρωχημένο από το κλασικό ιδεώδες της χειραφέτησης». Πράγματι, ταιριάζει πολύ η συγκεκριμένη ρήση στις «αντιιμπεριαλιστικές» φωνούλες της υποκρισίας και του βολέματος: Κοντολογίς, καταγγέλλουμε όπως-όπως την ιμπεριαλιστική επέμβαση των δυτικών και γράφουμε σλόγκαν ότι οι λαοί πρέπει τάχα να λύσουν μόνοι τους τα προβλήματά τους. Μια άκρως αφηρημένη έκφραση που είναι και άκρως βολευτική, επειδή δεν τίθεται εξ αντικειμένου στη βάσανο της εξακρίβωσης για την αλήθεια ή το ψεύδος της. Διότι πώς θα αντιπαρατεθούν τα καριοφίλια στους πυραύλους; Σουρεαλισμός και άγιος ο θεός… Και μάλιστα, με την αβάντα του ΝΑΤΟ, που δεν θέλει να πιέσει ουσιαστικά τους μέχρι πρότινος συμμάχους του.  

 

 

 Φαίνεται λοιπόν σαφέστατα ότι λείπει ο διεθνισμός και η αλληλεγγύη προς τους εξεγερμένους (όποιοι και να ’ναι αυτοί). 

 

Και για τη Συρία:

 

Τι γνώμη έχει η περιβόητη αριστεροδεξιά για τα γεγονότα στη Συρία; Μια ενδεχόμενη «ανθρωπιστική βοήθεια» είναι εξ ορισμού ιμπεριαλιστική ή όχι;

ΥΓ

Αξίζουν συγχαρητήρια στον διάσημο αστροφυσικό Στίβεν Χόκινγκ για το άρθρο στην εφημερίδα Ουάσινγκτον Ποστ με τον τίτλο «Ο πόλεμος στη Συρία πρέπει να τελειώσει».

17/2/2014

Νώντας Κούκας